เผด็จการทหาร (รัฐบาลทหาร)

                           เผด็จการทหาร (รัฐบาลทหาร) คือ  แบบการปกครองที่อำนาจทางการเมืองอยู่กับกองทัพ
ลักษณะและการแบ่งหมวดหมู่
      รัฐบาลเผด็จการทหารส่วนมากจัดตั้งหลักจากรัฐประหารซึ่งล้มล้างอำนาจรัฐบาลชุดก่อนหน้า
ตัวอย่างที่แตกต่างออกไปคือระบอบการปกครองซัดดัม ฮุสเซนในประเทศอิรักซึ่งเริ่มจากรัฐที่ปกครอง
โดยรัฐบาลพรรคเดียวโดยพรรคบะอัธ แต่เมื่อเวลาผ่านไปรัฐบาลดังกล่าวเปลี่ยนไปเป็น
เผด็จการทหาร (ตามที่ผู้นำสวมเครื่องแบบทหารและกองทัพก็มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดในรัฐบาล)
      ในอดีต เผด็จการทหารมักจะอ้างความชอบธรรมให้แก่พวกเขาเองว่าเป็นการสร้างความสมานฉันท์
แก่ชาติ และช่วยชาติให้พ้นจากภัยคุกคามของ "อุดมการณ์ที่อันตราย" อันเป็นการสร้างการข่มขวัญ
ในละตินอเมริกา ภัยคุกคามจากลัทธิคอมมิวนิสต์และ ทุนนิยม ถูกนำเป็นข้ออ้างในการรัฐประหาร
คณะทหารมักจะกล่าวว่าพวกเขาเป็นพวกไม่ฝักใฝ่พรรคการเมืองใด เป็นคณะที่มีความเป็นกลาง
สามารถจัดการกับความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในระยะเวลาสั้นๆได้ และกล่าวว่านักการเมืองที่มาจากประชาชนนั้น
คดโกงและไร้ประสิทธิภาพ ลักษณะร่วมประการหนึ่งของรัฐบาลทหาร คือการประกาศใช้กฎอัยการศึก
หรือการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน

รัฐบาลทหารมักจะไม่เคารพต่อสิทธิมนุษยชน และมักใช้วิธีการปิดปากศัตรูทางการเมือง
รัฐบาลทหารมักจะไม่คืนอำนาจจนกว่าจะมีการปฏิวัติโดยประชาชนละตินอเมริกา, อัฟริกา และ ตะวันออกกลาง เป็นพื้นที่ที่เป็นเผด็จการทหารบ่อยครั้ง เหตุผลหนึ่งคือทหารมีการประสานงานร่วมกัน และมีโครงสร้างของสถาบันที่เข้มแข็งกว่าสถาบันทางสังคม
ของประชาชนตั้งแต่ทศวรรษที่ 199 เผด็จการทหารเริ่มลดลง เหตุผลหนึ่งมาจากข้อเท็จจริงที่ว่า เผด็จการทหารไม่ได้รับการยอมรับจากนานาชาติ และรัฐบาลทหารมักไม่ประสบความสำเร็จในการควบคุมประเทศไม่ให้เกิดการต่อต้านได้ นอกจากนี้ การสิ้นสุดสงครามเย็นที่มีผลให้สหภาพโซเวียตสลายตัว
ทำให้ทหารไม่สามารถใช้ข้ออ้างเรื่องลัทธิคอมมิวนิสต์ในการอ้างความชอบธรรมของตนเองได้
อีกต่อไป
กรณีตัวอย่าง
รัฐที่อยู่ภายใต้การปกครองแบบเผด็จการทหารในปัจจุบัน แสดงให้เห็น
รายการประเทศข้างล่างอาจจะไม่สมบูรณ์ โดยเฉพาะอาจจะขาดข้อมูลก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2

ตัวอย่างประเทศที่ปกครองโดยกองทัพในปัจจุบัน (2550)

ประเทศลิเบีย     - เมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2512 กองทัพทำรัฐประหารและยังอยู่ในอำนาจ
ประเทศมอริเตเนีย — เมื่อ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2548 กองทัพทำรัฐประหาร
ประเทศพม่า - กองทัพกุมอำนาจเมื่อพ.ศ. 2495
ประเทศปากีสถาน (ประธานาธิบดีครองอำนาจโดยรัฐประหารในปีพ.ศ. 2542 แต่สถาบัน
การปกครองของพลเรือนกลับมารับตำแหน่งเดิมอย่างช้าๆ)
ประเทศไทย - กองทัพทำรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 ปัจจุบันจึงอยู่ภายใต้
เผด็จการทหาร ขณะเดียวกันก็อยู่ระหว่างเตรียมทำประชามติร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่
โดยฝ่ายต่อต้านเห็นว่าได้รับการชี้นำโดยคณะรัฐประหารและสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญที่แต่งตั้ง
โดยคณะรัฐประหาร และกำหนดให้มีการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยในเดือนธันวาคม 2550
ประเทศฟิจิ - ทหารเข้ายึดอำนาจเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549
(ข้อมูลจากเว็บ วิถีพิเดีย ดูข้อมูลเพิ่มเติม)

 ลัทธิฟาสซิสต์ เป็นหนึ่งในลักษณะการปกครองของรัฐบาล ในลัทธิฟาสซิสต์ซึ่งปรากฏใน
ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 , ประเทศเป็นสิ่งที่สำคัญกว่าตน,บุคคล ลัทธิฟาสซิสต์จะมีบุคคลคนหนึ่ง
ปกครองประเทศเรียกว่า ผู้นำเผด็จการ, ผู้มีสิทธิในการควบคุมรัฐบาล และประชาชน.
ถึงแม้ว่าลัทธิฟาสซิสต์จะระบุว่าประเทศเป็นสิ่งสำคัญที่สุด, แต่ในความเป็นจริงแล้ว
ผู้นำแบบเผด็จการต่างหากที่เป็นสิ่งสำคัญที่สุดแม้แต่กับประชาชนเองก็ตาม

ลัทธิฟาสซิสต์ นั้นแตกต่างจากระบอบคอมมิวนิสต์ ลัทธิฟาสซิสต์ ไม่ต้องการจะเป็นเจ้าของที่ดิน
หรือโรงงานผลิตสินค้า แต่ลัทธิฟาสซิสต์จะทำง่นอย่างใกล้ชิดกับสิ่งเหล่านั้นและใช้เป็นทรัพยากร
ในการผลิตกองทัพที่แข็งแกร่ง หรือส่วนอื่นของลัทธิฟาสซิสต์ มันสำคัญมากที่โรงเรียน
ทุกโรงในประเทศจะสอนเด็กว่าผู้นำเผด็จการเป็นบุคคลที่สำคัญที่สุดในโลก
เมื่อโตขึ้นแบบอย่างที่ควรทำคือเข้ารวมกลุ่มกับลัทธิฟาสซิสต์ มันมักจะมีการสังหารหมู่เกิดขึ้น
เมื่อมีการไม่เห็นด้วยกับลัทธิฟาสซิสต์ ผู้นำลัทธิฟาสซิสต์มักจะเป็นบุคคลที่มียศสูงในกองทัพ
ถึงแม้พวกเขาจะไม่มียศมาก่อนก็ตาม และมักปรากฎตัวในชุดกองทัพบกหรือกองทัพเรือต่อ
หน้าสาธารณะชน  ลัทธิฟาสซิสต์ ถูกใช้ขึ้นครั้งแรกโดย เบนิโต มุสโสลินี ผู้นำเผด็จการชาวอิตาลี
ปี พ.ศ. 2465 ถึงปี พ.ศ. 2486 รัฐบาลของ เอ็นกิลเบริต ดอลฟิว ในออสเตรีย และ
 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ใน เยอรมันนี   นายพล โตโจ  นายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
 ช่วงที่มีอำนาจ และใช้อำนาจ  เข่นฆ่ารุกราน อย่างโหดร้าย กับผู้คนเป็นจำนวนมาก